Wyłączenie spod zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. C i C+E prawa jazdy przy dobrowolnym poddaniu się karze

Do napisania niniejszego artykułu skłoniły mnie bardzo częste pytania zadawane przez czytelników bloga, czy korzystnym rozstrzygnięciem przy przestępstwie z art. 178a § 1 k.k. jest wyrażenie zgody na skazanie bez przeprowadzenia rozprawy w trybie art. 335 § 1 k.p.k., w którym podejrzany zgadza się na wydanie wyroku skazującego, np. na karę grzywny, 5000 zł świadczenia pieniężnego oraz orzeczenie 3-letniego (lub wyższego) zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, z wyłączeniem kat. C i C+E prawa jazdy. W opisanym wyżej przypadku, zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych będzie dotyczył jedynie kat. B prawa jazdy.

Należy wskazać, iż zgodnie z przepisami Kodeksu karnego, sprawca przestępstwa prowadzenia pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości z art. 178a § 1 k.k, który chce dobrowolnie poddać się karze ma dwie możliwości:

  1. Może już na przesłuchaniu na Policji w charakterze podejrzanego wyrazić wolę na skazanie bez przeprowadzenia rozprawy w trybie art. 335 § 1 k.p.k. W takiej sytuacji policjant prowadzący przesłuchanie wykonuje telefon do Prokuratora, informuje o jaki czyn sprawca jest podejrzany, czy jest osobą karaną, jakie były wyniki badania trzeźwości alkomatem oraz jakie osiąga dochody. Na podstawie tych informacji Prokurator podaje propozycję kary. Już na tym etapie Prokurator ma możliwość zaproponowania orzeczenia 3-letniego (lub wyższego) zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, z wyłączeniem kat. C i C+E prawa jazdy.

  2. Jeżeli jednak podejrzany na przesłuchaniu na Policji nie zgodził się na skazanie w trybie art. art. 335 § 1 k.p.k, ma możliwość złożenia na etapie postępowania sądowego wniosku o dobrowolne poddanie się karze w trybie art. 387 § 1 k.p.k. Ostateczny moment na złożenie takiego wniosku, to zakończenie przesłuchania oskarżonego na pierwszej rozprawie głównej. Wówczas, to oskarżony informuje Sąd, że chce taki wniosek złożyć i podaje swoją propozycję kary, w którym może również zaproponować orzeczenie przez Sąd 3-letniego (lub wyższego) zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, z wyłączeniem kat. C i C+E prawa jazdy. Oczywiście, aby Sąd mógł uwzględnić wniosek oskarżonego, Prokurator nie może się sprzeciwić takiemu wnioskowi.

W tym miejscu należy wskazać, iż w świetle nowelizacji Kodeksu karnego, którą weszła w życie z dniem 18 maja 2015 r. przy wydaniu przez Sąd wyroku skazującego, a takim jest wydanie wyroku w trybie art. 335 § 1 k.p.k. oraz art. 387 § 1 k.p.k., zakaz prowadzenia pojazdów jest obligatoryjny i wynosi od 3 do 15 lat. Ponadto Sąd orzeka karę grzywny, pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę ograniczenia wolności. Obligatoryjnym elementem jest również orzeczenie świadczenia pieniężnego na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie minimum 5000 zł.

Wyrok, w którym Sąd orzeka jedynie zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. B prawa jazdy na okres minimum 3 lat, a wyłącza spod zakazu wyższe kategorie prawa jazdy wydaje się wyrokiem bardzo korzystnym dla sprawcy przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. Szczególnie gdy dotyczy osób, które pracują jako kierowcy zawodowi i w pracy wykorzystują kat. C i C+E prawa jazdy.

Niestety problem pojawia się gdy skazany, wobec którego Sąd orzekł zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych jedynie na kat. B, natomiast odstąpił od orzeczenia zakazu na wyższe kategorie zgłasza się do wydziału komunikacji po zwrot prawa jazdy, a wydział komunikacji odmawia wydania dokumentu. W tym miejscu należy wskazać, iż stanowisko wydziałów komunikacji odmawiające wydania dokumentu prawa jazdy ma oparcie w przepisach prawa, a mianowicie w Ustawie z dnia 15 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 Prawo jazdy nie może być wydane osobie:

2) w stosunku do której został orzeczony prawomocnym wyrokiem sądu zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych – w okresie i zakresie obowiązywania tego zakazu;

Co więcej, zgodnie z ust. 2 cytowanego art.:

przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się także wobec osoby ubiegającej się o wydanie lub zwrot zatrzymanego prawa jazdy, a także o przywrócenie uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii:

2) AM, A1, A2, A, C1, C, D1 lub D – w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B;

Z powyższego artykułu jednoznacznie wynika, że w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, do których uprawnia kat. B prawa jazdy, prawo jazdy wyższych kategorii (pomimo, iż Sąd nie orzekł zakazu), nie może być wydane.

Dlatego też pojawia się pytanie czy dobrowolne poddanie się karze, w którym Sąd orzeka zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych jedynie na kat. B prawa jazdy, natomiast odstępuje od orzeczenia zakazu wyższych kategorii, jest rozstrzygnięciem korzystnym dla sprawcy przestępstwa prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości z art. 178a § 1 k.k., w sytuacji gdy wdziały komunikacji nie wydają nowego dokumentu prawa jazdy.

Przed podjęciem decyzji czy wyrazić zgodę na dobrowolne poddanie się karze, sprawca przestępstwa powinien rozważyć czy korzystniejszym rozwiązaniem nie będzie złożenie wniosku o warunkowe umorzenie postępowania karnego.

Należy wskazać, że pomimo znacznego zaostrzenia okresu trwania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych przy wydaniu wyroku skazującego od 3 do 15 lat, instytucja warunkowego umorzenia postępowania karnego nie została znowelizowana.

Zatem Sąd ma cały czas możliwość wydania wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne. W wyroku warunkowo umarzającym postępowanie karne Sąd:

  1. określa okres próby 1 rok, 2 lub 3 lata

  2. orzeka świadczenie pieniężne na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej – brak jest minimalnej kwoty, którą nakłada Sąd

  3. może orzec zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku lub 2 lat, lub odstąpić od orzeczenia zakazu.

Instytucja warunkowego umorzenia postępowania została uregulowana w art. 66 k.k. Zgodnie z art. 66 k.k. sprawca przestępstwa prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości może złożyć wniosek o warunkowe umorzenie postępowania gdy:

  • wina i społeczna szkodliwość popełnionego przestępstwa nie są znaczne;

  • okoliczności popełnionego przestępstwa nie budzą wątpliwości;

  • sprawca przestępstwa jest niekarny za przestępstwo popełnione umyślnie;

  • postawa sprawcy przestępstwa, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia;

uzasadniają przekonanie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania karnego sprawca przestępstwa będzie przestrzegał porządku karnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa.

Więcej na temat warunkowego umorzenia postępowania karnego znajdziesz w artykule Na czym polega warunkowe umorzenie postępowania karnego za przestępstwo prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości?

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk

kontakt: +48 697 053 659 oraz +48 22 629 00 36

Opublikowano artykuły | 5 komentarzy

Jak wygląda protokół pobrania krwi od nietrzeźwego kierowcy?

W niniejszym artykule opiszę jak powinien wyglądać protokół pobrania krwi od kierowcy, w stosunku do którego istnieje uzasadnione podejrzenie, że prowadził pod wpływem alkoholu lub środków odurzających.

Zgodnie z Zarządzeniem Komendanta Głównego Policji  nr 496 z dnia 25.05.2004r. w sprawie badań na zawartość w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu z dnia 25 maja 2004 r. (Dz.Urz.KGP Nr 9, poz. 40) pobrania próby krwi do badań na zawartość alkoholu należy dokonać, jeżeli:

1) badany, pomimo przeprowadzenia badania urządzeniami elektronicznymi, żąda pobrania krwi;

2) stan badanego, zwłaszcza wynikający z upojenia alkoholowego, choroby układu oddechowego lub innych przyczyn, uniemożliwia przeprowadzenie badania urządzeniem elektronicznym;

3) istnieją przeciwwskazania do użycia urządzenia elektronicznego wynikające ze stanu zdrowia badanego;

4) badany odmawia poddania się badaniu stanu trzeźwości urządzeniami elektronicznymi.

Szczegółowe warunki i sposób dokonywania badań koniecznych do ustalenia zawartości alkoholu w organizmie osób podejrzanych o popełnienie przestępstwa lub wykroczenia w stanie po spożyciu alkoholu określa rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 6 maja 1983 r. w sprawie warunków i sposobu dokonywania badań na zawartość alkoholu w organizmie (Dz.U. 1983 Nr 25 poz.117 z późn. zm.).

Z czynności pobrania krwi sporządza się protokół, który jest dokumentem w rozumieniu art. 120 § 13 k.k. Opisuje się w nim dane personalne i cechy fizyczne osoby badanej, jej stan zewnętrzny w trakcie badania, ewentualne objawy działania spożytego alkoholu.

Z pobrania bądź odstąpienia od pobrania krwi do badań sporządza się protokół, który dołączony jest do pakietu do próbek krwi i jest dwustronnie wypełniany.

Taki protokół składa się z:

a) części I (wywiady, obserwacje), wypełnionej, opieczętowanej i podpisanej przez lekarza,

b) instrukcji dla pobierającego krew,

c) części II (protokół pobrania krwi), wypełnionej i podpisanej przez osobę pobierającą krew i funkcjonariusza Policji obecnego przy pobraniu krwi oraz osobę, od której pobrano krew.

Wypełnienie poszczególnych części protokołu powinno odbywać się w następującej kolejności:

a) osoba po doprowadzeniu do placówki, w której zostanie pobrana krew, powinna zostać zarejestrowana w prowadzonej przez placówkę dokumentacji udzielonych porad lekarskich,

b) lekarz uprawniony do pobrania krwi powinien przeprowadzić rutynowe badanie lekarskie z uwzględnieniem określonych elementów z części I protokołu. Po przeprowadzonym badaniu powinien wypełnić część I protokołu, stwierdzając na podstawie przeprowadzonych obserwacji i wywiadu, czy badany:

  • jest pod wpływem alkoholu,

  • nie jest pod wpływem alkoholu,

  • może być pod wpływem substancji odurzających lub psychotropowych.

c) lekarz, względnie inna osoba uprawniona do pobrania krwi, powinien pobrać krew do badań,

d) osoba, która pobrała krew, powinna wypełnić część II protokołu.

Tak wypełniony i podpisany protokół pobrania krwi składa się i umieszcza w opakowaniu transportowym. Policjant obecny przy pobraniu krwi powinien dołożyć wszelkich starań, aby obie części protokołu były wypełnione starannie i odpowiadały stanowi osoby badanej adekwatnemu do treści zawartych w protokole.

Należy pamiętać, że wszelkie nieprawidłowości i uchybienia ujawnione przez podmiot przeprowadzający badanie zostaną skrupulatnie wymienione i opisane w wyniku – sprawozdaniu z przeprowadzonego badania krwi (najczęstszą wzmianką czynioną w wyniku przeprowadzonego badania jest adnotacja, że zestaw – pakiet do pobierania krwi miał np. rozerwaną banderolę zamykającą).

Niejednokrotnie w praktyce zdarzają się takie sytuacje, że we krwi osoby badanej stwierdzono obecność alkoholu, natomiast w części I protokołu pobrania krwi do badań został podkreślony przez lekarza zapis wskazujący, że „badany nie jest pod działaniem alkoholu”.

Występujące w protokołach niedociągnięcia mogą być podstawa do uznania przez Sąd wyników badań za niewiarygodne co w konsekwencji będzie prowadziło do uniewinnienia kierującego od zarzucanych mu czynów i umorzenia postępowania.

Autor: Aplikant Adwokacki Adrian Kossak

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Co powinna zawierać opinia biegłego toksykologa w sprawie o przestępstwo prowadzenia samochodu w stanie po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu?

W sprawach o prowadzenie samochodu w stanie po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu, tzn. narkotyków, dopalaczy lub innych substancji (np. leków) wpływających na zaburzenia zmysłów, przeciwnie niż w sprawach o przestępstwo prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości, zawsze konieczne jest zasięgnięcie opinii biegłego toksykologa. W tym artykule opiszę co powinna zawierać taka opinia aby była wartościowym dowodem w sprawie.

Tak jak wspomniałem, opinia biegłego toksykologa nie jest obowiązkowym dowodem w sprawach o prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości. W takich sprawach do ustalenia stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu wystarczające są wyniki uzyskane za pomocą alkomatu. Zupełnie inaczej wygląda to w przypadku, gdy Policja podejrzewa, że zatrzymany kierowca znajduje się pod wpływem narkotyków. W pierwszej kolejności stosowany jest tester narkotykowy. Za jego pomocą policjant bada ślinę zatrzymanego na obecność narkotyków. W przypadku wyniku pozytywnego kierowca jest przewożony do szpitala celem pobrania krwi. Należy bowiem podkreślić, że testery narkotykowe są niedoskonałe, a wyniki badania takim testerem nie może stanowić dowodu, że prowadzący był pod wpływem narkotyków.

Na podstawie próbki krwi biegły toksykolog wydaje opinię, w które powinny się znaleźć następujące informacje:

  1. rodzaj narkotyku, pod wpływem którego był badany;

  2. stężenie tego narkotyku mierzone w jednostkach ng/ml (nanogram na mililitr);

    oraz najważniejszy element

  3. określenie w jaki sposób takie stężenie narkotyku wpływa na zdolność prowadzenia samochodu.

Biegły toksykolog posiada wiedzę, która pozwala mu przeliczyć stężenie narkotyków na stężenie alkoholu. Tak więc z opinii musi wynikać, czy zmierzona we krwi ilość narkotyków wpływała na kierowcę tak jakby znajdował się on:

  • w stanie nietrzeźwości (wtedy stawiany jest mu zarzut popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 k.k.),

  • w stanie po użyciu alkoholu (wykroczenie z art. 87 § 1 k.w.)

  • czy też ilość narkotyku była tak niska, że w żaden sposób nie wpływała na zmysły kierowcy.

Biegły powinien podać jakiemu dokładnie stężeniu alkoholu w wydychanym powietrzu odpowiada zmierzone stężenie narkotyków. Dla oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu (czyli okoliczności w przeważającej mierze wpływającej na długość zakazu prowadzenia pojazdów) ma kluczowe znaczenie, czy stężenie narkotyku odpowiadało 0,28 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu (minimalne przekroczenie granicy stanu nietrzeźwości) czy raczej 1,5 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu (stan upojenia alkoholowego).

Opinia biegłego toksykologa jest najważniejszym dowodem w sprawie o przestępstwo kierowania samochodem w stanie po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu. Sąd wydając wyrok przy określaniu stężenia narkotyku w organizmie i jego wpływu na zdolności do kierowania pojazdem będzie opierał się na ustaleniach biegłego.

Pamiętaj, że przestępstwo prowadzenia samochodu po narkotykach jest traktowane identycznie jak przestępstwo prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości. Za to przestępstwo przy wydaniu przez Sąd wyroku skazującego może zostać wymierzona kara grzywny, ograniczenia lub pozbawienia wolności. Orzekana jest także nawiązka w wysokości co najmniej 5000 złotych i zakaz prowadzenia pojazdów na okres co najmniej 3 lat.

W przypadku tego przestępstwa Sąd może również z uwagi na szczególne okoliczności występujące w sprawie wydać wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne. W przypadku warunkowego umorzenia postępowania karnego sprawca przestępstwa zachowuje status osoby niekaranej za przestępstwo popełnione umyślnie, tj. zachowuje czystą kartę karną.

Warunkiem koniecznym przy warunkowym umorzeniu postępowania karnego jest uprzednia niekaralność oskarżonego.

Przy warunkowym umorzeniu postępowania karnego Sąd może:

– odstąpić od orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych

lub

– orzec zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku lub 2 lat.

Autor: Aplikant Adwokacki Michał Marciniak

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Kiedy nastąpi zatarcie skazania za przestępstwo prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości z art. 178a § 1 k.k. po nowelizacji Kodeksu karnego, która weszła w życie 1 lipca 2015 roku?

Kwestią, o którą często pytają mnie czytelnicy bloga jest moment zatarcia skazania za przestępstwo prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości z art. 178a § 1 k.k. Jest to bardzo ważne, gdyż z momentem zatarcia bowiem informacja o wyroku skazującym jest wykreślana z Krajowego Rejestru Karnego, a skazany przestaje być, w świetle prawa, osobą karaną. Na wstępie zaznaczę, że moment zatarcia skazania zależy od tego, jakiego rodzaju karę orzekł sąd za przestępstwo z art. 178a par. 1 k.k.

Jeżeli za przestępstwo prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości z art. 178a § 1 k.k. zostanie orzeczona:

  1. kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem – zatarcie skazania nastąpi z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby, który rozpoczyna się z momentem uprawomocnienia wyroku. Jeśli zatem orzeczoną karą były np. 8 miesiące pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat – zatarcie nastąpi po 3 latach i 6 miesiącach od momentu uprawomocnienia się wyroku. Dla przykładu: jeśli wyrok uprawomocnił się w dniu 26 września 2015 roku, to zawieszenie kary trwa do 26 września 2018 roku, a zatarcie skazania nastąpi 26 marca 2019 roku (6 miesięcy po zakończeniu okresu próby).

  2. kara ograniczenia wolności – informacja o wyroku zostanie wykreślona z KRK po 3 latach od wykonania tej kary. Obecnie, po 1 lipca 2015 roku, kara ograniczenia wolności może zostać orzeczona w wymiarze do 2 lat. Od tego, jaki sposób wykonania tej kary zostanie określony przez Sąd, będzie zależało, od kiedy należy rozpocząć liczenie okresu odbywania tej kary. Kara ograniczenia wolności może polegać na:

  • wykonywaniu prac społecznych – wtedy rozpoczyna bieg od momentu rozpoczęcia wykonywania tych prac;

  • obowiązku pozostawania w miejscu zamieszkania w określonym czasie (co łączy się z koniecznością założenia elektronicznej bransolety) – od momentu założenia bransolety w systemie dozoru elektronicznego;

  • potrącaniu części wynagrodzenia za pracę – od pierwszego miesiąca, w którym wynagrodzenie za pracę będzie potrącane;

  • obowiązkach związanych z wykonywaniem pracy lub powstrzymania się od używek – od momentu podjęcia tej pracy lub uprawomocnienia się wyroku, jeśli obowiązek dotyczy powstrzymania się od używek.

Jeśli zatem zostałeś skazany na karę ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu prac społecznych w wymiarze roku i wykonywałeś te prace od dnia 1 października 2015 roku do dnia 30 września 2016 roku, to termin zatarcia (3 lata) będzie liczony od wykonania kary, tj. 30 września 2016 roku. Zatarcie nastąpi zatem z dniem 1 października 2019 roku.

  1. kara grzywny (czyli najczęściej orzekana kara w sprawach o przestępstwo prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości) – zatarcie następuje 1 rok od wykonania kary. Jeśli zatem została orzeczona wobec Ciebie kara grzywny, to warto ją zapłacić jak najszybciej na numer rachunku sądu – jeszcze przed wezwaniem do zapłaty. Od momentu zapłaty grzywny bowiem liczony jest krótki, roczny termin zatarcia, po którym informacja o skazaniu jest wykreślana z Krajowego Rejestru Karnego.

Pamiętaj, że może zdarzyć się sytuacja, w której pomimo upływu przewidzianego w kodeksie karnym terminu, informacja o skazaniu nie zostanie wykreślona. W konieczne jest skierowanie wniosku o wykreślenie do KRK, tak aby twoja karta karna odzwierciedlała rzeczywisty stan prawny.

Koniecznie też weź pod uwagę długość orzeczonego wobec ciebie środka karnego – zakazu prowadzenia pojazdów. Zatarcie skazanie nie może nastąpić dopóki ten środek karny nie zostanie wykonany. Może więc zdarzyć się sytuacja, w której, mimo iż upłynął termin zatarcia kary, informacja o wyroku nadal będzie znajdować się w KRK ze względu na trwający zakaz prowadzenia pojazdów.

Istotne jest również to, że zatarcie wszystkich skazań następuje jednocześnie. Jeśli zatem w twojej karcie karnej widnieją przestępstwa, które zatrą się później niż skazanie za jazdę w stanie nietrzeźwości, to zatarcie przestępstwa z art. 178a par. 1 k.k. i tak nastąpi dopiero po upływie terminu zatarcia pozostałych czynów.

Autor: Aplikant Adwokacki Michał Marciniak

Opublikowano artykuły | 35 komentarzy

Kiedy nastąpi zatarcie skazania za przestępstwo spowodowania wypadku drogowego z art. 177 § 1 lub 2 k.k.?

Kwestią, o którą często pytają mnie czytelnicy bloga jest moment zatarcia skazania za przestępstwo spowodowania wypadku drogowego (z art. 177 § 1 k.k. lub 177 § 2 k.k.).

Jest to bardzo ważna kwestia. Z momentem zatarcia skazania informacja o wyroku skazującym jest wykreślana z Krajowego Rejestru Karnego, a skazany jest ponownie w świetle prawa, osobą niekaraną.

Kodeks karny przewiduje (co do zasady) za przestępstwo spowodowania wypadku drogowego z art. 177 § 1 lub 2 k.k. możliwość orzeczenia tylko kary pozbawienia wolności. Nie można zatem za spowodowanie wypadku otrzymać grzywny czy ograniczenia wolności.

Termin zatarcia skazania w przypadku kary pozbawienia wolności zależy od tego, czy była to kara bezwzględnego pozbawienia wolności czy też kara w zawieszeniu. Uspokajam, że sądy rzadko orzekają za tego typu czyn karę bezwzględnego pozbawienia wolności. Taki wyrok zapada najczęściej w sytuacji, gdy sprawca wypadku znajdował się w stanie nietrzeźwości lub w sposób rażący naruszył zasady bezpieczeństwa na drodze (znacznie przekroczył dopuszczalną prędkość lub wjechał umyślnie na skrzyżowanie na czerwonym świetle) i spowodował śmierć lub poważne obrażenia u pokrzywdzonych.

W przypadku orzeczenia kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania zatarcie nastąpi z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby, który rozpoczyna się z momentem uprawomocnienia wyroku. Jeśli zatem orzeczoną karą były np. 3 miesiące pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat – zatarcie nastąpi 2 lata i 6 miesięcy od momentu uprawomocnienia się wyroku.

Dla przykładu: jeżeli wyrok uprawomocnił się w dniu 25 września 2015 roku, to zawieszenie kary (tzw. okres próby) trwa do 25 września 2017 roku, a zatarcie skazania nastąpi 26 marca 2018 roku (6 miesięcy po zakończeniu okresu próby).

W przypadku natomiast orzeczenia kary pozbawienia wolności bez „zawiasów” okres zatarcia liczy się od zakończenia odbywania tej kary lub od momentu uzyskania warunkowego przedterminowego zwolnienia z kary (lecz tylko w przypadku, gdy okres próby przeszedł pomyślnie i skazanemu nie odwołano warunkowego zwolnienia) i wynosi 10 lat. Istnieje jeszcze możliwość ubiegania się o wcześniejsze zatarcie skazania, po 5 latach, jeśli orzeczona kara pozbawienia wolności nie była dłuższa niż 3 lata.

Należy też wspomnieć, że w przypadku rozstrzygania spraw o przestępstwo spowodowania wypadku drogowego z art. 177 § 1 k.k. sądy często decydują się na warunkowe umorzenie postępowania karnego. Wyrok taki nie jest co prawda wyrokiem skazującym (osoba, wobec której umorzono warunkowo postępowanie w świetle prawa jest osobą niekaraną), ale informacja o takim wyroku również jest ujawniana w Krajowym Rejestrze Karnym. „Zatarcie”, tj. wykreślenie tej informacji następuje, podobnie jak w przypadku zatarcia skazania kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania – po upływie 6 miesięcy od zakończenia okresu próby, liczonego od dnia uprawomocnienia wyroku.

Pamiętaj, że Krajowy Rejestr Karny nie działa automatycznie. Może zdarzyć się sytuacja, w której mimo upływu przewidzianego w Kodeksie karnym terminu, informacja o skazaniu nie zostanie wykreślona. Wtedy konieczne jest skierowanie wniosku o wykreślenie do KRK, tak aby Twoja karta karna odzwierciedlała rzeczywisty stan prawny.

Koniecznie też weź pod uwagę długość orzeczonego wobec Ciebie środka karnego – zakazu prowadzenia pojazdów. Zatarcie skazanie nie może bowiem nastąpić dopóki ten środek karny nie zostanie wykonany – wynika to wprost z art. 107 § 6 k.p.k. Może więc zdarzyć się sytuacja, w której, mimo iż upłynął termin zatarcia kary, informacja o wyroku nadal będzie znajdować się w KRK ze względu na trwający zakaz prowadzenia pojazdów.

Istotne jest również to, że zatarcie wszystkich skazań następuje jednocześnie. Jeśli zatem w Twojej karcie karnej widnieją przestępstwa, które zatrą się później niż skazanie za jazdę w stanie nietrzeźwości, to zatarcie przestępstwa z art. 177 § 1 i 2 k.k. i tak nastąpi dopiero po upływie terminu zatarcia pozostałych czynów.

Autor: Aplikant Adwokacki Michał Marciniak

 

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Czy wyrok skazujący za wykroczenie prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu z art. 87 § 1 k.k. jest wpisywany do karty karnej?

Często pojawiającym się pytaniem jest to, czy wyrok skazujący za wykroczenie prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu z art. 87 § 1 k.k. jest wpisywany do Krajowego Rejestru Karnego.

Obawy osób, które popełniły to wykroczenie są zrozumiałe, gdyż sprawa trafia do Sądu, a obwiniony otrzymuje karę grzywny oraz zakaz prowadzenia pojazdów. Na pierwszy rzut oka postępowanie nie różni się znacząco od postępowania w sprawie karnej o przestępstwo, gdzie każdy wyrok wpisywany jest do Krajowego Rejestru Karnego.

Odpowiadając na powyższe pytanie należy wskazać, iż – informacja o wyroku skazującym za wykroczenie nie jest wpisywana do Krajowego Rejestru Karnego.

Pod tym względem wykroczenie prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu z art. 87 § 1 k.w. nie różni się niczym od pozostałych czynów opisanych w Kodeksie wykroczeń. Podobnie jak wyrok za czyny takie jak zaśmiecanie miejsc publicznych czy zanieczyszczanie wody, również wyrok za wykroczenie prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu nie jest odnotowywany w rejestrze karnym.

Jeżeli osoba ukarana za wykroczenie z art. 87 § 1 k.w złoży wniosek o wydanie jej informacji o karalności, to otrzyma na tym wniosku pieczęć „Nie figuruje” (chyba, że dopuściła się innych przestępstw, ale wtedy w karcie karnej będą wyłącznie te przestępstwa a nie wykroczenie).

Osoba, wobec której zapadł wyrok za wykroczenie może, bez obaw, podpisać oświadczenie o tym, że jest osobą niekaraną za przestępstwo.

Jednakże informacja o skazaniu za wykroczenie z art. 87 § 1 k.w. oraz o orzeczeniu zakazu prowadzenia pojazdów widnieje w następujących miejscach:

  • w policyjnym rejestrze kierowców popełniających wykroczenia drogowe (razem z informacją o naliczeniu 10 punktów karnych);

  • w Krajowym Systemie Informacji Policji – gdzie będzie informacja o zakazie prowadzenia pojazdów.

Należy wskazać, iż informacja w wyżej wskazanych systemach policyjnych widnieje przez okres 2 lat od uprawomocnienia się wyroku.

Ma to swoje określone cele – Policja, która zatrzyma kierowcę musi mieć możliwość sprawdzenia, czy osoba taka nie przekroczyła limitu punktów karnych – wtedy funkcjonariusze zatrzymają prawo jazdy, lub czy osoba nie porusza się samochodem mimo orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów – taki czyn jest bowiem przestępstwem.

Należy wskazać, iż wykroczenie prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu z art. 87 § 1 k.w. rozpoczyna się od stężenia 0,10 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czyli 0,20 promila alkoholu we krwi natomiast górna granica stężenia alkoholu w organizmie kierowcy, przy którym prowadzenie samochodu jest jeszcze wykroczeniem wynosi 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. 0,50 promila alkoholu we krwi.

Co może zrobić oskarżony w przypadku gdy najwyższy wynik badania alkomatem wyniósł 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu?

Jeżeli u kierującego w trakcie badania przez Policję, alkomat wskaże najwyższy wynik 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, zostanie mu przedstawiony zarzut popełnienia przestępstwa prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości z art. 178a § 1 k.k.

W sprawach gdzie najwyższy wynik badania alkomatem wskazał 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, a zatem dokładnie taką samą wartość, od której rozpoczyna się odpowiedzialność karna za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k., konieczne jest dokonanie oceny wyniku badania alkomatem 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu pod kątem niepewności pomiarowej alkomatu.

W sytuacji gdy najwyższy wynik badania alkomatem wyniósł u oskarżonego 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, to wówczas oskarżony może złożyć do Sądu wniosek o zmianę kwalifikacji prawnej oraz opisu czynu z przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. na wykroczenie z art. 87 § 1 k.w.

W uzasadnieniu wniosku o zmianę kwalifikacji prawnej i opisu czynu z przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. przy najwyższym wyniku 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu na wykroczenie z art. 87 § 1 k.w. należy powołać się na niepewności pomiaru alkomatu i wskazać jakie znaczenie dla odpowiedzialności karnej oskarżonego.

Niepewność pomiaru alkomatu wskazuje, z jaką dokładnością alkomat mierzy stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu. Każdy alkomat używany przez Policję mierzy stężenie alkoholu z pewnym określonym przez jego producenta oraz oznaczonym w jego świadectwie wzorcowania marginesem błędu.

Niepewność pomiaru alkomatu wynosi najczęściej od 0,01 do 0,02 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

Dla przykładu:

Niepewność pomiaru alkomatu wynosząca 0,01 mg/l oznacza, że wynik badania alkomatem, mógł wynosić:

  • 0,27 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,

albo

  • 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,

albo

  • 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.


Każdy z wyżej wskazanych wyników jest możliwy i prawdopodobny. Nie sposób jest rozwiać tej wątpliwości w zakresie stężenia alkoholu w organizmie kierującego innymi środkami dowodowymi, jeżeli od kierującego nie pobrano próby krwi do analizy. Natomiast żaden ze świadków nie jest w stanie zmysłami ocenić tak niewielkiej różnicy w zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu.

Ze względu na okoliczność, iż w prawie karnym zgodnie z art. 5 § 2 k.p.k. nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego, po stronie Sądu istnieje obowiązek przyjęcia, że stężenie alkoholu w organizmie kierującego wynosiło najniższą możliwą wartość, a więc 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

Powinno to z kolei skutkować ustaleniem przez Sąd, iż oskarżony nie popełnił przestępstwa prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości z art. 178a § 1 k.k., natomiast popełnił wykroczenie prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu z art. 87 § 1 k.w.

Sąd zmieniając kwalifikację prawną i opis czynu może uznać oskarżonego za winnego popełnienia wykroczenia z art. 87 §1 k.w. tj. wykroczenia prowadzenia pojazdu w stanie po użyciu alkoholu.

Zaletą takiego rozstrzygnięcia jest zachowanie przez osobę uznaną za winną popełnienia wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. statusu osoby niekarnej za przestępstwo popełnione umyślnie. Innymi słowy, osoba ta zachowuje czystą kartę karną, a informacja o wydanym wyroku nie widnieje w Krajowym Rejestrze Karnym.

Zmiana kwalifikacji prawnej oraz opisu czynu z przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. na wykroczenie z art. 87 § 1 k.w. i wydanie przez Sąd wyroku skazującego za wykroczenie, jak to zostało wcześniej wskazane, będzie skutkowało tym, iż wyrok skazujący za wykroczenie prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu nie jest wpisywany do karty karnej, jednakże widnieje on w innych systemach, do których mają wgląd funkcjonariusze Policji dokonujący kontroli drogowej.

Autor: Aplikant Adwokacki Michał Marciniak

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Odstąpienie przez Sąd na podstawie art. 39 § 1 k.w. od orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów za wykroczenie prowadzenia samochodu pod wpływem alkoholu z art. 87 § 1 k.k.

Celem wstępu należy wskazać, iż pomimo zaostrzenia z dniem 18 maja 2015r. przepisów dotyczących m.in. długości trwania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych przy popełnieniu przestępstwa prowadzenia pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości z art. 178a § 1 k.k., to przepisy dotyczące wykroczenia z art. 87 § 1 k.k. nie zostały znowelizowane.

W związku z powyższym Sąd w przypadku wykroczenia prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu z art. 87 § 1 k.w. ma możliwość:

– na podstawie art. 39 § 1 k.w. odstąpić od orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych

albo

– orzec zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres od 6 miesięcy do 3 lat

Należy wskazać, iż wykroczenie prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu z art. 87 § 1 k.w. rozpoczyna się od stężenia 0,10 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czyli 0,20 promila alkoholu we krwi

natomiast

górna granica stężenia alkoholu w organizmie kierowcy, przy którym prowadzenie samochodu jest jeszcze wykroczeniem wynosi 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. 0,50 promila alkoholu we krwi.

Tak jak zostało wspomniane, Kodeks wykroczeń przewiduje możliwość odstąpienia przez Sąd od orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Stanowi o tym przepis art. 39 § 1 k.w. Odstąpienie może mieć miejsce jedynie w wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie. Ustawodawca w przywołanym artykule wskazuje jakie przesłanki Sąd musi brać pod uwagę aby prawidłowo ocenić, czy w sprawie występuje „wypadek zasługujący na szczególne uwzględnienie”. A zatem, rozpatrując wniosek o odstąpienie od zakazu prowadzenia pojazdów Sąd bierze pod uwagę:

  1. charakter czynu i okoliczności czynu – w sprawie o wykroczenie prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu szczególne znaczenie mają okoliczności takie jak:

  • miejsce popełnienia wykroczenia;

  • godzina popełnienia wykroczenia;

  • natężenie ruchu w chwili zdarzenia;

  1. właściwości i warunki osobiste sprawcy, wśród istotnych okoliczności należy wskazać:

  • dotychczasową niekaralność;

  • ustabilizowany sposób życia – stała praca, rodzina;

  • aktywność charytatywna i społeczna;

  • konsekwencje orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów – utrata pracy, brak możliwości znalezienia zatrudnienia.

Wszystkie te argumenty mają bardzo duże znaczenie przy zastosowaniu przez Sąd art. 39 § 1 k.w. i ewentualnym odstąpieniu od orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, a co za tym idzie należy je w szczegółowy sposób opisać Sądowi rozpatrującemu sprawę.

Szansę na odstąpienie przez Sąd od orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych mają sprawcy wykroczenia z art. 87 § 1 k.w., którzy nieznaczenie przekroczyli wynik 0,10 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, od którego zaczyna się odpowiedzialność za opisane wykroczenie. Oczywiście wszystko zależy od okoliczności danej sprawy, które Sąd rozpatruje indywidualnie. Jednakże w mojej praktyce zawodowej zetknąłem się wielokrotnie z przypadkami kierowców, wobec których Sąd odstąpił od orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów za wykroczenie prowadzenia samochodu pod wpływem alkoholu pomimo dość wysokiego, jak na wykroczenie, stężenia alkoholu, rzędu 0,20 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

Dlatego też najlepszym rozwiązaniem jest złożenie do Sądu rozpatrującego sprawę wniosku o dobrowolne poddanie się karze na karę grzywny z odstąpieniem od orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na podstawie art. 39 § 1 k.w.

Wniosek najlepiej jest złożyć do Sądu jeszcze przed wydaniem wyroku nakazowego (tzn. wyroku wydawanego przez sąd bez rozprawy i doręczanego obwinionemu), ale nic nie stoi na przeszkodzie aby taki wniosek złożyć wraz ze sprzeciwem od wyroku nakazowego lub nawet później (byleby zrobić to przed rozprawą). Ostateczny termin na złożenie wniosku o dobrowolne poddanie się karze, to zakończenie przesłuchania obwinionego na rozprawie głównej.

Odstąpienie od orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów na podstawie art. 39 § 1 k.w. to jedyna możliwość uniknięcia pozbawienia prawa jazdy w przypadku popełnienia wykroczenia prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu z art. 87 § 1 k.w. Z doświadczenia wiem, że Sądy korzystają z tego przepisu, jednakże konieczne jest każdorazowo dobre, bogate w argumenty uzasadnienie wniosku, wskazujące na szczególne okoliczności, które pojawiły się w rozpoznawanej przez Sąd sprawie.

Opublikowano artykuły | 5 komentarzy

Od kiedy obowiązują surowsze przepisy dotyczące karania nietrzeźwych kierowców?

Najnowsza nowelizacja Kodeksu karnego została wprowadzona Ustawą z dnia 20 marca 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Ustawa ta została podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 17 kwietnia 2015r. i wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 18 maja 2015r.

Powyższa ustawa zaostrza min. przepisy dotyczące karania kierowców popełniających przestępstwo prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego z art. 178a § 1 k.k. Najnowsza nowelizacja zwiększa minimalny okres zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych z 1 roku do 3 lat. Innymi słowy, Sąd w przypadku wydania wyroku skazującego wobec sprawcy przestępstwa z art. 178a § k.k. orzeka zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres minimum 3 lat.

W tym miejscu należy opisać jak będzie wyglądać sytuacja osób zatrzymanych za popełnienie przestępstwa z art. 178a k.k. przed nowelizacją wchodzącą w życie z dniem 18 maja 2015r.

Otóż do osób, które popełniły przestępstwo z art. 178a k.k. przed dniem 18 maja 2015r., tj. przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej będą miały zastosowanie przepisy obowiązujące uprzednio. Zasada ta wynika wprost z art. 4 § 1 k.k., który stanowi, iż „Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy”.

Oznacza to, że pomimo nowelizacji przepisów sprawca, który popełnił przestępstwo z art. 178a k.k. przed dniem 18 maja 2015r. będzie sądzony według przepisów, które obowiązywały dotychczas. W związku z powyższym, w przypadku wydania przez Sąd wyroku skazującego minimalny okres zakazu będzie nadal wynosił 1 rok.

Więcej na temat najnowszej nowelizacji znajdziesz w artykule: Zmiany w Kodeksie karnym w świetle nowelizacji z dnia 20 marca 2015r. dotyczące przestępstwa prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego.

Opublikowano artykuły | 1 komentarz

Zmiany w Kodeksie karnym w świetle nowelizacji z dnia 20 marca 2015r. dotyczące przestępstwa prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego

Niniejszy artykuł ma na celu opisanie jakie zmiany zostały wprowadzone przez ustawodawcę do Kodeksu karnego w związku z wejściem w życie w dniu 18 maja 2015r. ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw z dnia 20 marca 2015r.

Na wstępie należy wskazać, że celem jaki przyświecał ustawodawcy było zaostrzenie przepisów dotyczących kierowców popełniających przestępstwo z art. 178a k.k. tj. przestępstwo prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości, aby wyeliminować liczbę kierowców popełniających przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.

Najważniejsze zmiany wprowadzone do Kodeksu karnego:

1. zmiana art. 42 § 2 k.k. poprzez zwiększenie minimalnego okresu trwania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzekanego w razie wydania przez Sąd wyroku skazującego z 1 roku na okres 3 lat zakazu, w następujących przypadkach:

  • popełnienia przestępstwa prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego z 178a § 1 k.k.
  • gdy sprawca przestępstwa zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173 k.k. (katastrofa w komunikacji), w art. 174 k.k. (sprowadzenie bezpośredniego niebezpieczeństwa katastrofy) lub w art. 177 k.k. (spowodowanie wypadku w komunikacji).

Powyższe oznacza, że w razie uznania oskarżonego za winnego zarzucanego mu w/w przestępstwa i wydania wobec niego wyroku skazującego Sąd obligatoryjnie orzeka zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, a minimalny okres zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wynosi 3 lata.

Natomiast w przypadku gdy sprawca przestępstwa określonego w art. 173 k.k., art. 174 k.k. oraz art. 177 k.k. nie zbiegł z miejsca zdarzenia, to wówczas Sąd fakultatywnie może orzec zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, który wynosi od 1 roku do 10 lat.
2. dodanie do art. 42 § 3 k.k. tj. do sytuacji gdy Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio art. 178a § 4 k.k. czyli popełnienia w okresie próby ponownie przestępstwa prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami.

Powyższe oznacza, iż w przypadku popełnienia przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. Sąd obligatoryjnie orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, chyba że w danej sprawie zachodzą szczególne okoliczności, to wówczas Sąd może nie orzekać dożywotnio zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Jednakże zgodnie z § 4 art. 42 k.k. „Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie ponownego skazania osoby prowadzącej pojazd mechaniczny w warunkach określonych w § 3.” Innymi słowy, Sąd w przypadku takiego sprawcy nie będzie mógł odstąpić od orzeczenia dożywotnio zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych powołując się na szczególne okoliczności występujące w sprawie.

3. do art. 47 k.k. mówiącego o nawiązce został dodany § 3 – 5.

Zgodnie z § 3 art. 47 k.k. jeżeli sprawca skazany za przestępstwo z art. 173 k.k., art. 174 k.k., art. 177 k.k. oraz art. 355 k.k. był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca wypadku Sąd obligatoryjnie orzeka nawiązkę na rzecz:

  • pokrzywdzonego,

lub

  • osoby najbliższej w razie śmierci pokrzywdzonego w wyniku popełnionego przez skazanego przestępstwa, której sytuacja życiowa wskutek śmierci pokrzywdzonemu uległa znacznemu pogorszeniu. Jeżeli jest kilka takich osób to Sąd orzeka nawiązkę na rzecz każdej z nich,

lub

  • Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, w przypadku braku osób najbliższych.

Sąd orzeka nawiązkę w wysokości co najmniej 10.000 zł. Jednakże zgodnie z § 4 art. 47 k.k. w szczególnie uzasadnionych okolicznościach tj. gdy:

  • wymierzona nawiązka powodowałaby dla sprawcy uszczerbek dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny,

lub

  • pokrzywdzony pojednał się ze sprawcą,

Sąd może wymierzyć nawiązkę w niższej wysokości niż 10.000 zł.
Natomiast zgodnie z § 5 art. 47 k.k. Sąd nie orzeka nawiązki, jeżeli orzekł obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

4. znowelizowany został art. § 2 art. 49 k.k.

Przed nowelizacją Kodeksu karnego w przypadku skazania sprawcy przestępstwa z art. 178a k.k. (prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego), z art. 179 k.k. (dopuszczenie do ruchu niebezpiecznego pojazdu), z art. 180 k.k. (zapewnienie bezpieczeństwa ruchu pojazdów mechanicznych), Sąd mógł orzec świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości do 60.000 zł.

Obecnie w świetle nowelizacji wchodzącej w życie z dniem 18 maja 2015r. w przypadku skazania sprawcy za przestępstwo z art. 178a k.k., art. 179 k.k., art. 180 k.k. Sąd obligatoryjnie orzeka świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5.000 zł, a w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a § 4 k.k. co najmniej 10.000 zł. Kwota maksymalna świadczenia pieniężnego wynosi 60.000 zł.

Ponadto został znowelizowany został § 3 art. 206 k.k., zgodnie z którym Sąd może na wniosek skazanego rozłożyć na raty orzeczoną nawiązkę na rzecz Skarbu Państwa oraz nawiązkę lub świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, z tym że okres rozłożenia na raty tych należności nie może przekroczyć 1 roku.

W związku z powyższym ustawodawca nie przewidział możliwości rozłożenia na raty nawiązki orzeczonej od sprawcy przestępstwa na rzecz pokrzywdzonego lub osoby najbliższej w razie śmierci pokrzywdzonego.

Opublikowano artykuły | 2 komentarzy

Okres zatrzymania prawa jazdy za wykroczenie prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu z art. 87 § 1 k.w. w świetle nowelizacji wchodzącej w życie z dniem 18 maja 2015r.

Na wstępie należy podkreślić, iż najnowsza nowelizacja Kodeksu karnego zaostrzyła obowiązujące przepisy dotyczące minimalnego trwania okresu trwania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych mi.in w stosunku do sprawców przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., gdzie minimalny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w przypadku wydania przez Sąd wyroku skazującego wynosi 3 lata. Dotyczy to osób, które popełnią przestępstwo po wejściu w życie nowelizacji tj. z dniem 18 maja 2015r.

Natomiast najnowsza nowelizacja wchodząca w życie z dniem 18 maja 2015r. nie zmienia przepisów dotyczących wykroczenia prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie po użyciu alkoholu z art. 87 § 1 kw.

Należy podkreślić, iż sprawca popełnia wykroczenie prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu gdy stężenie alkoholu w jego organizmie wynosi od 0,10 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu do 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

Z uwagi na brak nowelizacji przepisów dotyczących wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. obowiązują nadal dotychczasowe przepisy.

Zatem Sąd ma możliwość zastosowania wobec sprawcy wykroczenia prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu art. 39 § 1 k.w., a więc w wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie odstąpić od orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Sąd przy podjęciu decyzji czy w danej sprawie zachodzą przesłanki do odstąpienia od orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych bierze pod uwagę w szczególności:

  1. charakter i okoliczności czynu m.in. stopień społecznej szkodliwości popełnionego wykroczenia tj. jakie panowało natężenie ruchu pojazdów oraz pieszych, czy powodem zatrzymania przez Policję była rutynowa kontrola trzeźwości, czy przed zatrzymaniem sprawca popełnił inne wykroczenie, jakie wówczas panowało natężenie ruchu pojazdów oraz pieszych.
  2. właściwości i warunki osobiste sprawcy wykroczenia mi.in. jakie konsekwencje spowoduje dla sprawcy wykroczenia orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, czy sprawca wykroczenia jest jedynym żywicielem rodziny.

Jeżeli jednak Sąd uzna, że w sprawie nie zachodzą szczególne okoliczności i nie zastosuje wobec sprawcy wykroczenia prowadzenia samochodu w stanie po użyciu alkoholu art. 39 § 1 k.w., to wówczas zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych jaki może orzec Sąd zgodnie z Kodeksem wykroczeń wynosi od 6 miesięcy do 3 lat.

Jedyną zmianę jaką wprowadza najnowsza nowelizacja do Kodeksu wykroczeń jest dodanie do art. 94 k.w.  § 3, który przewiduje możliwość orzeczenia przez Sąd zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych za wykroczenie prowadzenia pojazdu mechanicznego bez uprawnienia.
Więcej na ten temat znajdziesz w artykule: Zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych za wykroczenie prowadzenia pojazdu bez uprawnień z art. 94 § 1 k.w.

Opublikowano artykuły | 16 komentarzy